salon optyczny, optometrysta, odział szpitalny

Metoda McKenzie jest metodą fizjoterapeutyczną opartą na dowodach naukowych.
Wykorzystuje ona biomechaniczną diagnostykę w celu leczenia zaburzeń mechaniki kręgosłupa, w tym wywołujące zespoły bólowe, oraz stawów obwodowych i kończyn. Większość zespołów bólowych kręgosłupa ma tło mechaniczne (spowodowane jest zaburzeniami mechaniki kręgosłupa) i nie kwalifikuje się do leczenia operacyjnego.

Ból kręgosłupa może być spowodowany przez nagłe- dynamiczne, bądź długotrwałe- statyczne przeciążenia. W terapii wykorzystuje się czynniki mechaniczne generowane siłami samego Pacjenta, jak i szeroką gamę technik manualnych.

Zasadą jest stosowanie najpierw indywidualnie dobranych ćwiczeń, a dopiero później, jeśli to konieczne, dodatkowo terapii manualnej po wykluczeniu wszelkich przeciwwskazań do jej zastosowania. Po ustąpieniu objawów metoda koncentruje się na profilaktyce.
Ze względu na wysoką skuteczność i powtarzalność wyników części diagnostycznej metody McKenzie, jej stosowanie jako pierwszej, wydaje się być celowe dla określenia przyczyn dolegliwości.
Metoda McKenzie sprawdza się w sytuacjach, w których inne metody fizjoterapeutyczne nie mają zbyt wiele do zaoferowania.
Dzieje się tak np. w przypadku kręczu karku (może on wystąpić m.in. w przebiegu dyskopatii). Istotą metody jest to, że oferuje ona wielu Pacjentom samodzielne radzenie sobie z bólem (po odpowiednim wcześniejszym wyedukowaniu). Celem nadrzędnym zaś jest zabezpieczenie Pacjenta przed nawrotem dolegliwości.

Wartość diagnostyczna metody McKenzie została w pełni potwierdzona, szczególnie w ostatnich latach, licznymi badaniami naukowymi. Jej skuteczność w porównaniu z innymi metodami biomechanicznymi nie budzi wątpliwości.
Wskazania do metody McKenzie:

• dyskopatia (zarówno w stanie ostrym i przewlekłym),
• bóle karku
• rwa ramienna
• bóle krzyża,
• rwa kulszowa,
• lumbago.